Bio

NO KING is een jonge Bluesrock band uit het oosten en het westen van het land. Eind 2016 ontstond bij bassist Stijn Middelhuis en drummer Lars Middelhuis het idee om een band op te richten met de focus op Bluesrock muziek. Op zoek naar een gitarist kwamen zij door Phil Bee (zanger van Phil Bee’s Freedom en voorheen zanger van King MO) in contact met gitarist én ‘brother-from-another-mother’ Jelle Wunderink. Een enthousiaste Bluesgitarist met behoorlijk wat Bluestalent in z’n rugzak. Na de eerste keer jammen was de klik er meteen en wisten ze dat dit nog wel eens heel leuk kon gaan worden. Na een paar keer jammen begon het serieuzer te worden en vooral belangrijk, iedereen bleef enthousiast. NO KING was geboren. Begin 2018 is de band uitgebreid door het aantrekken van de multi-muzikale Sjoerd Schelvis (a.k.a. Sjoerd Hammond). Sjoerd neemt de zang en Hammond voor zijn rekening.
 
Inspiratie haalt NO KING uit artiesten als Stevie Ray Vaughan, Jimi Hendrix, Henrik Freischlader, BB King, King MO, King of the World, Albert King en Freddie King. Gezien de namen van de laatste paar artiesten was de naam al snel gevonden voor de nieuwe band. Geen ‘King’, wel de Blues. Dat is NO KING, Just Blues.

 
Jelle



Van jongs af aan had mijn vader, wanneer mijn broer en ik in het weekend bij hem waren, altijd al Blues opstaan. Mijn broer en ik waren hier in eerste instantie niet van gecharmeerd (zeker niet als wij er weer eens wakker van werden). Maar in de loop van de tijd begon ik Blues toch wel te waarderen. Ik pakte al snel cd’s en dvd’s uit mijn vaders collectie en luisterde veel naar Blueslegendes als Stevie Ray Vaughan, Buddy Guy, Eric Clapton, Joe Bonamassa en vele anderen.
 
Toen ik bijna 12 jaar oud was, kreeg mijn broer een elektrische gitaar starterskit voor zijn verjaardag van een goede vriend van mijn vader. Mijn broer was hier al snel op uitgekeken en het gevolg was een gitaar met slechts 4 roestige snaren die in de hoek stond te verstoffen. Op een dag pakte ik de gitaar op en probeerde, ondanks dat de gitaar vals was en 2 snaren miste, wat te spelen. Mijn vader zag al snel dat ik er toch wel wat muziek uit wist te krijgen, waarna hij mij op gitaarles stuurde.
 
Ik begon op gitaarles met de standaard kinderliedjes. Hier was ik snel op uitgekeken, want ik wist heel goed wat ik wilde spelen: Blues. Na ongeveer een half jaar op les te hebben gezeten heb ik mezelf, voornamelijk met behulp van YouTube, tabs en jamsessies, geleerd om Blues te spelen. Dit heb ik jarenlang met veel plezier volgehouden, maar het werd tijd om samen met anderen bluesmuziek te gaan maken. Daarom is het tijd voor een nieuwe uitdaging: NO KING.
 
Levensmotto: Keep the blues alive!
 
Gear:
Guitars: Bach Les Paul, Tokai Spriny Sound (1981), Fernandes The Revival Strat (early 80’s), Ephiphone Les Paul Standard 1982 (Matsumoku, Japan) | Amp: 1965 Fender Super Reverb Reissue | Pedals: Weehbo Dumbledore, Ibanez TS-9 (1981), Dunlop Joe Bonamassa Signature Cry Baby, Boss TU-3 | Strings: Ernie Ball 11-48.
 
Sjoerd


Piano zit er bij mij ingebakken. Vanaf mijn zesde was ik al niet weg te slaan van mijn plastic keyboardje met één octaaf. Toen ik 9 was wilde ik graag een echte piano om op te spelen. Echter, dit kon alleen als ik op pianoles ging. Standaard liedjes leren hoorde daar nou eenmaal bij. Maar al gauw kwam ik erachter dat er iets veel leukers bestond, namelijk improvisatie. En op welke muziekstijl kan je nou beter op improviseren dan de Blues?
 
Fast forward 7 jaar kwam er een nieuw instrument bij kijken. Via een goede muziekvriend kwam het bericht: “Sjoerd, dit moet je zien” binnen. En zo ging er een wereld van epic Hammond solo’s voor mij open. Toen was het gebeurd, er moest een Hammond komen. Twee jaar en drie Hammonds verder stond hij er eindelijk: “The Beast”, de Hammond A-100.
  
Gedurende de jaren heb ik mijzelf de Hammond technieken aangeleerd en ben ik zelfs een YouTube kanaal gestart. Dit kanaal, genaamd SjoerdHammond, gebruik ik om eigen Hammond creaties in de Blues-, Funk- en Rockmuziek te promoten. Inmiddels 4,5 jaar later speel ik nog altijd Hammond en zo zal ik dit altijd blijven doen. Nu bij NO KING, waar we met zijn allen de allergaafste Blues nummers creëren!
 
Levensmotto: Hammond is life.
  
Gear:
Keys: Hammond A-100 organ (1960), Hammond Sk1-73 | Amps: Leslie 251 speaker (1964), Leslie 760 Custom | Pedals: NEO Instruments Mini Vent, B.K. Butler Tube Driver, Electro Harmonix Holy Grail Plus.
 

Stijn



Ik ben op m’n 13e begonnen met bassen. In de periode daarvoor heb ik ongeveer 5 jaar keyboard gespeeld. In die tijd heb ik al een goede muzikale basis gekregen. Na 5 jaar was ik wel klaar met keyboard spelen en wilde ik graag iets nieuws proberen.
 
Ik had me aangemeld voor een oriëntatiedag bij de (toen nog) lokale muziekschool. Er was een lokaal ingericht waar je zowel elektrisch- als basgitaar kon uitproberen. Toen ik in de rij stond voor de elektrisch gitaar gingen de bassdocent en gitaardocent samen een stuk spelen. De invloed die de bass had op het stuk en het geluid dat de bass produceerde vond ik zo vet dat ik meteen van rij heb gewisseld. En de rest is geschiedenis…
 
Ik heb al in meerdere bands gespeeld, maar zocht net als mijn broer een nieuwe uitdaging in de Bluesrock. Met m’n 5-snarige Lakland Skyline 44-01 probeer ik een stevige en melodische basspartij neer te leggen. Omdat ik al lange tijd samen met mijn broer speel zijn we al goed op elkaar ingespeeld. Dit helpt om een goede, strakke basis neer te leggen voor de band.
 
Levensmotto: Humor heeft ook leuke kanten.
 
Gear:
Bass: Lakland Skyline 55-01 5 String | Amp: Hartke HA 3500 Bass Top & VX410 Speaker Cabinet | Pedals: Ebs Octabass, Ebs Unichorus, TS Electronic Polytune 2, Electro Harmonix Big Muff Custom, mxr M81 Bass preamp | Strings: D’Addadrio EXL 165-5 Nickel Wound.

 
Lars



Ik ben met drummen begonnen toen ik een jaar of 12 was. Ik heb daarvoor altijd saxofoon gespeeld. Het oefenen werd meer een verplichting dan dat ik het leuk vond. Uiteindelijk speelde ik nog maar 1 keer per week (dit was tijdens de muziekles). Er kwam verandering in mijn keuze voor een instrument toen er een drumstel op zolder werd neergezet (aanvankelijk voor mijn jongste broertje om hem kennis te laten maken met muziek). Uiteindelijk zette ik de sax definitief aan de kant en ging er met het drumstel vandoor.
 
Ik heb al in verschillende (cover)bands gespeeld, maar inmiddels heb ik mijn nieuwe uitdaging gevonden met het spelen van Bluesrock. Met de vette sound van mijn gerestaureerde Rogers Big R probeer ik een goede en strakke basis neer te leggen voor de band. Sinds kort experimenteer ik met Meinl Byzance bekkens om een uniek geluid aan mijn drumset toe te voegen.  
 
Levensmotto: Als je de koe slacht, ben je de melk kwijt.
 
Gear:
Drumset: Rogers Big R 1977 22″-12″-16″ Snares: DrumGear Bronze 14″x6,5″, Yamaha YD 295 Stainless Steel (side) Skins:  all Remo Coated Ambassador (Bassdrum: Remo Fyberskyn 3 & Remo Powerstroke 3) Cymbals: Meinl Byzance 18″ & 20″ Traditional Crashes, Meinl Byzance 22″ Spectrum Ride, Masterwork Troy 14″ HiHat | Hardware: Tama RoadPro stands, Yamaha FP9315 Single Pedal  Sticks: Vic Firth X55a | Cases: Hardcase Cymbal & Hardware Cases, Tama Tombags, Protection Racket Snare Bag.
Menu